Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 28 หน้าที่ 328

<< | หน้าที่ 328 | >>
[๙๓๕] เพราะพวกกษัตริย์ย่อมเก็บภาษีอากรจากพวกแพศย์

พวกพราหมณ์ก็ถือศัสตราเที่ยวฆ่าสัตว์

เพราะเหตุไร พระพรหมจึงไม่บันดาล

โลกที่ปั่นป่วนแตกต่างกันเช่นนั้นให้เที่ยงตรงเสียเล่า

[๙๓๖] เพราะถ้าพระพรหมเป็นใหญ่ในโลกทั้งปวง

เป็นเจ้าชีวิตของหมู่สัตว์

เพราะเหตุไร จึงทำโลกทั้งปวงให้มีทุกข์

เพราะเหตุไร จึงไม่บันดาลโลกทั้งปวงให้มีแต่ความสุข

[๙๓๗] เพราะถ้าพระพรหมนั้นเป็นใหญ่ในโลกทั้งปวง

เป็นเจ้าชีวิตของหมู่สัตว์

เพราะเหตุไร จึงชักจูงให้โลกทำแต่ความพินาศโดยไม่เป็นธรรม

เช่น มีมายา พูดเท็จ และมัวเมาเล่า

[๙๓๘] อริฏฐะ เพราะถ้าพระพรหมนั้นเป็นใหญ่ในโลกทั้งปวง

เป็นเจ้าชีวิตของหมู่สัตว์ แต่เป็นเจ้าชีวิตที่ไม่ชอบธรรม

เมื่อธรรมมีอยู่ ก็ไม่จัดตั้งธรรม กลับจัดตั้งอธรรม

[๙๓๙] ตั๊กแตน ผีเสื้อ งู แมลงภู่ หนอน

และแมลงวัน ใครฆ่าแล้วย่อมบริสุทธิ์

ธรรมเหล่านี้เป็นธรรมของอนารยชน

ซึ่งเป็นธรรมที่ผิดของชาวกัมโพชะจำนวนมาก

{๗๗๒} [๙๔๐] ก็ถ้าคนฆ่าผู้อื่นจะบริสุทธิ์ได้

แม้คนผู้ถูกฆ่าก็เข้าถึงแดนสวรรค์ได้

พวกพราหมณ์ก็ควรฆ่าพวกพราหมณ์

และพวกคนที่เชื่อพราหมณ์เหล่านั้นด้วย

[๙๔๑] พวกเนื้อ ปศุสัตว์ และโคแต่ละพวก

ไม่ได้อ้อนวอนเพื่อให้ฆ่าตนเองเลย

ล้วนแต่ดิ้นรนต้องการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้

คนทั้งหลายย่อมนำสัตว์และปศุสัตว์เข้าผูกไว้ที่เสายัญ


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka