พระไตรปิฏก

[๑๑๘๙] สัตว์ทั้งหลายเป็นผู้ทัดเทียมกันหมด

ผู้ประพฤติอ่อนน้อมต่อท่านผู้เจริญไม่มี

กำลังหรือความเพียรไม่มี

บุรุษผู้มีความหมั่นจะได้รับผลแต่ที่ไหน

สัตว์ทั้งหลายย่อมเกิดตามกันมาเหมือนเรือพ่วงตามเรือไป

[๑๑๙๐] สัตว์ย่อมได้สิ่งที่ควรจะได้

ในข้อนั้น ผลทานจะมีแต่ที่ไหน

ข้าแต่สมมติเทพ ผลทานไม่มี

เขาไม่มีอำนาจ ไม่มีความเพียร๑ พระเจ้าข้า

[๑๑๙๑] พวกคนพาลบัญญัติทาน พวกบัณฑิตรับทาน

พวกคนพาลถือตนว่าเป็นบัณฑิต เป็นผู้ไร้อำนาจ

ย่อมให้ทานแก่นักปราชญ์ทั้งหลาย

{๘๔๖} [๑๑๙๒] รูปกายอันเป็นที่รวม ๗ ประการนี้ คือ

(๑) ดิน (๒) น้ำ (๓) ไฟ (๔) ลม

(๕) สุข (๖) ทุกข์ (๗) ชีวิต เป็นของเที่ยง

ไม่ขาดสูญ ไม่กำเริบ

ความขาดสูญไม่มีแก่สัตว์เหล่าใด

รูปกาย ๗ ประการนี้ย่อมมีแก่สัตว์เหล่านั้น

[๑๑๙๓] ผู้ฆ่า ผู้ตัด หรือใคร ๆ ผู้ถูกฆ่า ก็ไม่มี

ศัสตราทั้งหลายสอดแทรกเข้าไป

ในระหว่างรูปกาย ๗ ประการนี้

๑ เขาไม่มีอำนาจ ไม่มีความเพียร หมายถึงเมื่อผลทานไม่มีอย่างนี้ ใครคนใดคนหนึ่งซึ่งเป็นคนโง่ก็ยังให้ ทานอยู่ แต่เขาไม่มีอำนาจ ไม่มีความเพียร โดยสรุปอาชีวกกราบทูลชี้แจงว่า คนผู้นั้นไม่เชื่อว่าให้ทาน ด้วยอำนาจ ด้วยกำลังของตน แต่สำคัญว่า ผลทานมีจึงให้ทาน เพราะเชื่อคนโง่พวกอื่น (ขุ.ชา.อ. ๑๐/๑๑๙๐/๑๓๙)