พระไตรปิฏก

{๘๔๔} [๑๑๘๒] ลำดับนั้น พระราชาผู้เป็นจอมทัพทรงใคร่ธรรม

อันอาชีวกทูลชมเชยแล้ว

ได้ตรัสถามอรรถธรรมและเหตุในลำดับว่า

[๑๑๘๓] “ท่านกัสสปะ นรชนพึงประพฤติธรรม

ในบิดาและมารดาอย่างไร

พึงประพฤติธรรมในอาจารย์อย่างไร

พึงประพฤติธรรมในบุตรภรรยาอย่างไร

[๑๑๘๔] พึงประพฤติธรรมในวุฑฒบุคคลอย่างไร

พึงประพฤติธรรมในสมณะและพราหมณ์อย่างไร

พึงประพฤติธรรมในพลนิกายอย่างไร

พึงประพฤติธรรมในชาวชนบทอย่างไร

[๑๑๘๕] ชนทั้งหลายประพฤติธรรมอย่างไร

ละโลกนี้แล้วจึงไปสู่สุคติ

ส่วนคนบางพวกไม่ดำรงอยู่ในธรรม ทำไมจึงตกนรก”

{๘๔๕} [๑๑๘๖] คุณาชีวกกัสสปโคตรได้ฟังพระดำรัส

ของพระเจ้าวิเทหะแล้ว ได้กราบทูลดังนี้ว่า

“ขอถวายพระพรมหาบพิตร ขอพระองค์ทรงสดับ

ทางที่จริงแท้ของพระองค์เถิด

[๑๑๘๗] ผลดีผลชั่วแห่งธรรมที่ประพฤติแล้วไม่มี

ข้าแต่สมมติเทพ โลกอื่นไม่มี

ใครเล่าจากโลกอื่นนั้นมาสู่โลกนี้

[๑๑๘๘] ข้าแต่สมมติเทพ ปู่ย่าตายายไม่มี

มารดาบิดาจะมีได้ที่ไหน

ชื่อว่าอาจารย์ไม่มี ใครจักฝึกคนที่ยังไม่ฝึก