Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 28 หน้าที่ 461

<< | หน้าที่ 461 | >>
[๑๗๔๕] เรากินยาพิษตายเสียดีกว่า

เรากระโดดเหวตายเสียดีกว่า

เราเอาเชือกผูกคอตายเสียดีกว่า

เพราะเหตุไร ชาวกรุงสีพีจึงจะให้ขับไล่ลูกเวสสันดรผู้ไม่มีโทษเล่า

[๑๗๔๖] เพราะเหตุไร ชาวกรุงสีพีจึงจะให้ขับไล่ลูกเวสสันดร

ผู้ไม่มีโทษ ผู้ปราดเปรื่อง

เป็นทานบดี ควรแก่การขอ ไม่ตระหนี่

ผู้ที่พระราชาทุก ๆ ประเทศบูชา มีเกียรติยศ

[๑๗๔๗] เพราะเหตุไร ชาวกรุงสีพีจึงจะให้ขับไล่ลูกเวสสันดร

ผู้ไม่มีโทษ ผู้เลี้ยงดูมารดาบิดา

ประพฤติถ่อมตนต่อผู้ใหญ่ในตระกูล

[๑๗๔๘] เพราะเหตุไร ชาวกรุงสีพีจึงจะให้ขับไล่ลูกเวสสันดร

ผู้ไม่มีโทษ ผู้เกื้อกูลแก่พระราชา พระเทวี

พระญาติทั้งหลาย มิตรสหายทั้งหลาย และทั่วทั้งแคว้น

{๑๐๗๙} [๑๗๔๙] ชาวกรุงสีพีจะให้ขับไล่ลูกผู้ไม่มีโทษ

แคว้นของพระองค์ก็จะเป็นเหมือนรังผึ้งที่ตัวแมลงผึ้งหนีจากไป

และเหมือนผลมะม่วงสุกที่ร่วงหล่นลงบนดิน

[๑๗๕๐] พระเจ้าแผ่นดินผู้อันพวกอำมาตย์ทอดทิ้งแล้ว

จักทรงลำบากอยู่ตามลำพัง

เหมือนหงส์มีขนปีกสิ้นแล้ว

ลำบากอยู่ในเปือกตมที่ไม่มีน้ำ

[๑๗๕๑] ข้าแต่มหาราช เพราะฉะนั้น

หม่อมฉันจึงขอกราบทูลพระองค์ว่า

ประโยชน์อย่าได้ล่วงเลยพระองค์ไปเสีย

ขอพระองค์อย่าได้ทรงขับไล่ลูกผู้ไม่มีโทษนั้น

ตามคำของชาวกรุงสีพีเลย


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka