Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 28 หน้าที่ 494

<< | หน้าที่ 494 | >>
[๑๙๘๔] ทั้งมะพลับทอง ไทร มะขวิด มะซางหวาน

และมะเดื่อ มีผลสุกแดงปลั่งอยู่ในที่ต่ำ

[๑๙๘๕] หมู่ไม้ที่มองเห็น ณ เชิงเขาปาเรวตะ ผลองุ่น

ผลจันทน์มีรสหวานเหมือนน้ำผึ้ง รวงผึ้งที่ปราศจากตัวผึ้ง

คนเอื้อมมือนำมาบริโภคได้เองในอาศรมนั้น

[๑๙๘๖] ต้นมะม่วงบางต้นก็ผลิดอกออกช่อแย้มบาน

บางต้นมีดอกและใบร่วงหล่น ผลิผลดาษดื่น

บางผลดิบ บางผลสุก ผลมะม่วงทั้งดิบและสุก

มีสีคล้ายหลังกบ

[๑๙๘๗] อนึ่ง ในบริเวณอาศรมนั้น

คนที่ยืนอยู่ใต้ต้นมะม่วงเหล่านั้นก็เก็บเอาผลมะม่วงสุกได้

ผลมะม่วงทั้งดิบและสุกมีสีสวยงาม กลิ่นหอม และมีรสอร่อย

[๑๙๘๘] สิ่งที่ว่ามาทั้งนี้เป็นที่น่าอัศจรรย์แก่ข้าพเจ้าเป็นอย่างยิ่ง

ถึงกับข้าพเจ้าออกอุทานว่า อือ

ที่ประทับอยู่ของพระเวสสันดรนั้น

เหมือนกับที่อยู่ของพวกเทวดา

งดงามเปรียบด้วยพระอุทยานนันทวัน

[๑๙๘๙] มีต้นตาล ต้นมะพร้าว และต้นอินทผาลัมอยู่ในป่าใหญ่

มีดอกสีหลากหลายเหมือนพวงดอกไม้

ที่เขาร้อยไว้บนต้นไม้ที่มีดอกบานสะพรั่ง

ต้นไม้เหล่านั้น ย่อมปรากฏดังยอดธงชัย

เหมือนดวงดาวประดับฟ้า

[๑๙๙๐] ในบริเวณอาศรมนั้นมีหมู่ไม้นานาพันธุ์

คือ ไม้โมกมัน โกฐสะค้าน แคฝอย บุนนาค

บุนนาคเขา และไม้ซึก มีดอกบานสะพรั่ง


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka