พระไตรปิฏก

[๒๐๔๖] น้ำในสระนี้ ถูกลมรำเพยพัด

เกิดเป็นระลอกคลื่นกระทบฝั่ง

มีหมู่แมลงโผบินเคล้าเกสรดอกไม้ที่แย้มบาน

สีเสียดเทศ เต่าร้าง และผักทอดยอดมีอยู่มาก

[๒๐๔๗] พราหมณ์ ต้นไม้ทั้งหลายดารดาษไปด้วยกล้วยไม้ชนิดต่าง ๆ

กลิ่นของบุปผชาติเหล่านั้นหอมอบอวล

อยู่ได้ถึง ๗ วัน ไม่ระเหยหายไป

[๒๐๔๘] บุปผชาติทั้งหลายเกิดอยู่เรียงราย ๒ ฟากฝั่ง

สระมุจลินท์ ล้วนแต่สวยงาม

ป่านั้นดารดาษไปด้วยต้นราชพฤกษ์ทำให้สวยงาม

[๒๐๔๙] กลิ่นดอกราชพฤกษ์นั้นหอมอบอวล

อยู่ได้ถึงกึ่งเดือน ไม่ระเหยหาย

ดอกอัญชันเขียว อัญชันขาว และกุ่มแดง มีดอกบานสะพรั่ง

ป่านั้นดารดาษไปด้วยอบเชยและแมงลัก

[๒๐๕๐] เหมือนป่านั้นจะให้คนบันเทิงใจ

ด้วยดอกไม้และกิ่งไม้ที่มีกลิ่นหอม

หมู่ภมรก็โผบินร่อนเสียงดังกระหึ่มอยู่รายรอบ

เพราะกลิ่นหอมของดอกไม้

[๒๐๕๑] พราหมณ์ ณ ริมรอบขอบสระนั้น มีฟักแฟง แตง

น้ำเต้า ๓ ชนิด คือ ชนิดหนึ่งมีผลเขื่องขนาดเท่าหม้อ

อีก ๒ ชนิดเหล่านั้นมีผลโตขนาดเท่าตะโพน

{๑๑๕๓} [๒๐๕๒] อนึ่ง ที่ใกล้สระนี้ มีเมล็ดพันธุ์ผักกาด

เป็นจำนวนมาก ทั้งกระเทียมที่มีใบเขียวสด

ต้นเหลาชะโอนตั้งอยู่เหมือนต้นตาล

ผักสามหาวเป็นจำนวนมากควรเด็ดดอกด้วยกำมือ