พระไตรปิฏก

(ชูชกทูลถามว่า)

{๑๑๖๐} [๒๐๘๙] พระองค์ไม่มีโรคเบียดเบียนหรือ ทรงสุขสำราญดีหรือ

เลี้ยงอัตภาพด้วยการแสวงหามูลผลาหารสะดวกหรือ

มูลผลาหารก็มีมากหรือ

[๒๐๙๐] เหลือบ ยุง และสัตว์เลื้อยคลานมีน้อยหรือ

ในป่าที่มีเนื้อร้ายพลุกพล่าน ไม่มีมาเบียดเบียนหรือ

(พระเวสสันดรตรัสว่า)

{๑๑๖๑} [๒๐๙๑] ท่านพราหมณ์ เราทั้งหลายไม่มีโรคเบียดเบียนเป็นสุขสำราญดี

อนึ่ง เราเลี้ยงอัตภาพด้วยการแสวงหามูลผลาหารสะดวกดี

ทั้งมูลผลาหารก็มีมาก

[๒๐๙๒] อนึ่ง เหลือบ ยุง และสัตว์เลื้อยคลานก็มีน้อย

ในป่าที่มีเนื้อร้ายอยู่พลุกพล่าน ก็ไม่มีมาเบียดเบียนเราเลย

[๒๐๙๓] เมื่อเรามาอยู่ในป่ามีชีวิตอันหงอยเหงาตลอด ๗ เดือน

เราเพิ่งจะเห็นท่านผู้เป็นพราหมณ์บูชาไฟ

ทรงพรตอันประเสริฐ ถือไม้เท้ามีสีดังผลมะตูม

และลักจั่นน้ำนี้เป็นคนแรก

[๒๐๙๔] ท่านมหาพราหมณ์ ท่านมาดีแล้ว มิได้มาร้าย

ท่านผู้เจริญ ขอเชิญเข้าไปข้างใน

เชิญล้างเท้าทั้ง ๒ ของท่านเถิด

[๒๐๙๕] พราหมณ์ ผลมะพลับ ผลมะหาด ผลมะซาง

ผลหมากเม่ามีรสหวานปานน้ำผึ้ง

เชิญท่านเลือกฉันแต่ผลดี ๆ เถิด

[๒๐๙๖] มหาพราหมณ์ แม้น้ำดื่มนี้ก็เย็นสนิท เรานำมาจากซอกเขา

ถ้าท่านต้องการก็เชิญดื่มเถิด