Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 30 หน้าที่ 5

<< | หน้าที่ 5 | >>
{๒๒} [๒๒] ลำดับนั้น พราหมณ์พาวรีได้เรียกพราหมณ์ทั้งหลาย

ผู้เป็นศิษย์ ซึ่งเรียนจบมนตร์มากล่าวว่า มาณพทั้งหลาย

มานี่เถิด เราจักบอก ขอพวกเธอจงฟังคำของเรา

{๒๓} [๒๓] (พราหมณ์พาวรีกล่าวต่อไปว่า)

ความที่พระผู้มีพระภาคพระองค์ใดปรากฏเนือง ๆ

ในโลกนั่นหาได้ยาก วันนี้ พระผู้มีพระภาคพระองค์นั้น

เสด็จอุบัติในโลกแล้ว ปรากฏพระนามว่า พระสัมพุทธเจ้า

พวกเธอจงรีบไปกรุงสาวัตถี เข้าเฝ้าพระสัมพุทธเจ้า

ผู้สูงสุดกว่าเทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย

{๒๔} [๒๔] (มาณพทั้งหลายถามว่า)

ข้าแต่พราหมณ์ ถ้าพวกข้าพเจ้าพบแล้ว

จะรู้ได้อย่างไรว่าเป็นพระพุทธเจ้า

ขอท่านจงบอกวิธีที่จะรู้จักพระองค์

แก่พวกข้าพเจ้าผู้ไม่รู้ด้วยเถิด

{๒๕} [๒๕] (พราหมณ์พาวรีกล่าวว่า)

ก็มหาปุริสลักษณะ ๓๒ ประการ

อันมาแล้วในมนตร์ทั้งหลาย

ท่านกล่าวไว้แจ่มแจ้งครบถ้วนโดยลำดับ

{๒๖} [๒๖] บุคคลใดมีมหาปุริสลักษณะเหล่านั้นอยู่ในตัว

บุคคลนั้นมีคติเป็น ๒ อย่างเท่านั้น

มิได้มีคติเป็นที่ ๓ เลย

{๒๗}[๒๗] คือ ถ้าบุคคลนั้นอยู่ครองเรือน

จะพึงครอบครองแผ่นดินนี้

ย่อมปกครองโดยธรรม

โดยไม่ต้องใช้อาญา ไม่ต้องใช้ศัสตรา


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka