พระไตรปิฏก

{๖๐๙} [๑๖๔] (พราหมณ์พาวรีกล่าวว่า)

ธรรมใดไม่มีอะไร ๆ ที่ไหนเปรียบได้

พระผู้มีพระภาคพระองค์ใดทรงแสดงธรรม

ที่บุคคลเห็นได้เอง ไม่ขึ้นกับกาลเวลา

เป็นที่สิ้นตัณหา ไม่มีอันตรายแก่ท่าน (๙)

{๖๑๔} [๑๖๕] (พระปิงคิยเถระกล่าวว่า)

ท่านพราหมณ์ อาตมภาพมิได้อยู่ปราศจาก

พระพุทธเจ้าพระองค์นั้น พระโคดมผู้มีพระญาณดุจภูริ

พระโคดมผู้มีพระปัญญาดุจภูริ สิ้นกาลชั่วครู่ (๑๐)

{๖๑๙} [๑๖๖] (พระปิงคิยเถระกล่าวว่า)

ธรรมใดไม่มีอะไร ๆ ที่ไหนเปรียบได้

พระผู้มีพระภาคพระองค์ใดทรงแสดงธรรม

ที่บุคคลเห็นได้เอง ไม่ขึ้นกับกาลเวลา

เป็นที่สิ้นตัณหา ไม่มีอันตรายแก่อาตมภาพ (๑๑)

{๖๒๔} [๑๖๗] (พระปิงคิยเถระกล่าวว่า)

ท่านพราหมณ์ อาตมภาพไม่ประมาท

ทั้งกลางคืนและกลางวัน ย่อมเห็นพระโคดมพุทธเจ้า

พระองค์นั้นด้วยใจ เหมือนเห็นด้วยตา

อาตมภาพนอบน้อมพระองค์อยู่ตลอดราตรี

อาตมภาพเข้าใจความไม่อยู่ปราศจากพระพุทธเจ้าพระองค์นั้น (๑๒)

{๖๒๙} [๑๖๘] (พระปิงคิยเถระกล่าวว่า)

ธรรมเหล่านี้ คือ สัทธา ปีติ มนะ และสติ

ย่อมไม่หายไปจากศาสนาของพระโคดมพุทธเจ้า

พระโคดมผู้มีพระปัญญาดุจภูริเสด็จไปสู่ทิศใด ๆ

อาตมภาพเป็นผู้น้อมไปทางทิศนั้น ๆ นั่นแล (๑๓)