Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 13

<< | หน้าที่ 13 | >>
๓. ติณสูลกฉาทนิยเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระติณสูลกฉาทนิยเถระ


(พระติณสูลกฉาทนิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๓} [๗๙] ครั้งนั้น ข้าพเจ้าได้พิจารณาความเกิด ความแก่

และความตายแล้วปลีกตัวออกบวชเป็นบรรพชิตแต่ผู้เดียว

[๘๐] เมื่อข้าพเจ้าเที่ยวไปโดยลำดับ ได้ไปถึงฝั่งแม่น้ำคงคา

เห็นพื้นดินที่ฝั่งแม่น้ำคงคานั้นราบเรียบ

[๘๑] จึงได้สร้างอาศรมที่ฝั่งแม่น้ำคงคานั้น

อยู่ในอาศรมของข้าพเจ้านั้น

ที่จงกรมซึ่งประกอบด้วยหมู่นกนานาชนิด

ซึ่งข้าพเจ้าสร้างไว้ดีแล้ว

[๘๒] สัตว์ทั้งหลายอยู่ใกล้ข้าพเจ้า ก็ส่งเสียงน่ารื่นรมย์ใจ

ข้าพเจ้ารื่นรมย์กับสัตว์เหล่านั้นอยู่ในอาศรม

[๘๓] ที่ใกล้อาศรมของข้าพเจ้ามีราชสีห์สามารถก้าวไปได้โดยทิศทั้ง ๔

ออกจากที่อยู่แล้ว คำรามเหมือนเสียงอสนีบาต

[๘๔] ก็เมื่อราชสีห์คำรน ข้าพเจ้าเกิดความร่าเริง

ค้นหาราชสีห์อยู่ จึงได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก

[๘๕] ครั้นได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ทรงเป็นผู้นำชั้นเลิศของโลก

พระนามว่าติสสะ ผู้เป็นเทพยิ่งกว่าเทพ

ข้าพเจ้ามีจิตร่าเริง บันเทิงใจ จึงบูชาพระองค์

ด้วยเกสรดอกกากะทิง

[๘๖] ได้ชื่นชมพระองค์ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก

ผู้เหมือนดวงอาทิตย์กำลังอุทัย

เหมือนต้นพญาไม้สาละซึ่งมีดอกเบ่งบาน

เหมือนดาวประกายพรึกกำลังทอแสงสว่างไสวว่า


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka