Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 232

<< | หน้าที่ 232 | >>
[๑๐๑] เป็นผู้ช่วยสัตว์ให้ข้าม ให้ทำประโยชน์ ให้สร้างประโยชน์

เป็นผู้ช่วยให้ถึงสัมปทา เป็นผู้ช่วยสัตว์ให้บรรลุ

เป็นผู้มีประโยชน์เกื้อกูล เป็นผู้ฆ่า

ทรงทำกิเลสให้เร่าร้อน ทำตัณหาให้เหือดแห้ง

[๑๐๒] ดำรงอยู่ในสัจจะ หาผู้เสมอเหมือนมิได้

ไม่มีสหาย ทรงมีความกรุณา มีความมหัศจรรย์

ไม่ทรงหลอกลวง เป็นผู้ทำ

เป็นฤๅษี เป็นผู้ประเสริฐ(พระพุทธเจ้า)

[๑๐๓] ทรงข้ามพ้นความสงสัยได้แล้ว

ไม่ทรงถือพระองค์ ทรงมีพระคุณหาประมาณมิได้

ไม่มีใครเปรียบเทียบ ไม่ยึดถือถ้อยคำทุกชนิด

บรรลุธรรมที่ควรแนะนำทุกประการ ทรงชนะหมู่มาร

[๑๐๔] ความเลื่อมใสในพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐ

พระนามว่าสตรังสีพระองค์นั้น

เป็นเหตุนำอมตมหานิพพานมาให้

เพราะฉะนั้น ความศรัทธาในพระพุทธเจ้า

พระธรรม และพระสงฆ์ จึงมีประโยชน์มาก

[๑๐๕] ข้าพเจ้าสรรเสริญพระพุทธเจ้า

ผู้เป็นสรณะอย่างสูงสุดของโลกทั้ง ๓

ด้วยคุณมีอย่างนี้เป็นต้น

จึงแสดงธรรมกถาในท่ามกลางบริษัท

[๑๐๖] จุติจากอัตภาพนั้นแล้ว

ได้เสวยความสุขมากในสวรรค์ชั้นดุสิต

จุติจากสวรรค์ชั้นดุสิตแล้วเกิดในมนุษย์ เป็นผู้มีกลิ่นหอม


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka