Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 344

<< | หน้าที่ 344 | >>
๖. อุตตรเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระอุตตรเถระ


(พระอุตตรเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


[๕๕] พระผู้มีพระภาคสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าสุเมธะ

มีพระลักษณะอันประเสริฐ ๓๒ ประการ

พระองค์ผู้มีวิเวกเป็นเยี่ยม จึงเสด็จเข้าไปยังป่าหิมพานต์

[๕๖] ครั้นเสด็จถึงป่าหิมพานต์แล้ว พระมุนีผู้เลิศ

ผู้เป็นบุรุษสูงสุด ทรงประกอบด้วยพระกรุณา

ก็ประทับนั่งขัดสมาธิ

[๕๗] ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นวิทยาธรสัญจรไปในอากาศ

ถือหลาวคมซึ่งทำดีแล้ว เหาะไปในท้องฟ้า

[๕๘] พระพุทธเจ้าทรงทำป่าใหญ่ให้สว่างไสว

เหมือนไฟบนยอดภูเขา เหมือนดวงจันทร์ในวันเพ็ญ

เหมือนต้นพญาไม้สาละซึ่งมีดอกบานสะพรั่ง ฉะนั้น

[๕๙] ข้าพเจ้าเห็นพุทธรังสี มีสีคล้ายเปลวไฟที่ไหม้ไม้อ้อ

พวยพุ่งออกจากป่า จึงทำจิตให้เลื่อมใส

[๖๐] ข้าพเจ้าเลือกเก็บดอกไม้อยู่

ได้เห็นดอกกรรณิการ์ซึ่งมีกลิ่นหอมคล้ายกลิ่นทิพย์

จึงเก็บมา ๓ ดอก ได้บูชาพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด

[๖๑] ครั้งนั้น ด้วยอานุภาพแห่งพระพุทธเจ้า

ดอกไม้ของข้าพเจ้าทั้ง ๓ ดอกกลับขั้วขึ้นหันกลีบดอกลง

ทำเป็นร่มเงาเพื่อพระศาสดา

[๖๒] ด้วยกรรมที่ข้าพเจ้าได้ทำไว้ดีแล้วนั้น

และด้วยเจตนาที่ตั้งไว้มั่น

๑ ดูเชิงอรรถหน้า ๑๐ ในเล่มนี้

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka