พระไตรปิฏก

[๗๕] หม่อมฉันจุติจากเทวโลกแล้ว เกิดในครรภ์มารดา

เมื่อหม่อมฉันอยู่ในครรภ์มารดา นัยน์ตาของหม่อมฉันมิได้หลับ

[๗๖] ประทีปนับแสนดวงส่องแสงสว่างอยู่ที่เรือนคลอดของหม่อมฉัน

ผู้เพียบพร้อมด้วยบุญกรรม

นี้เป็นผลแห่งประทีป ๕ ดวง

[๗๗] เมื่อถึงภพสุดท้าย หม่อมฉันกลับใจให้วิเศษ

จึงเห็นพระนิพพานอันเป็นสภาวะเยือกเย็น

ไม่มีชราและมรณะ

[๗๘] พอหม่อมฉันอายุได้ ๗ ขวบก็ได้บรรลุอรหัตตผล

พระพุทธเจ้าจึงให้หม่อมฉันอุปสมบท

นี้เป็นผลแห่งประทีป ๕ ดวง

[๗๙] ประทีปลุกโพลงส่องสว่างให้หม่อมฉัน

ผู้อยู่ที่มณฑป โคนไม้ หรือที่เรือนว่าง ทุกเมื่อ

นี้เป็นผลแห่งประทีป ๕ ดวง

[๘๐] ทิพยจักษุของหม่อมฉันบริสุทธิ์

หม่อมฉันฉลาดในสมาธิ ถึงความสำเร็จอภิญญา

นี้เป็นผลแห่งประทีป ๕ ดวง

[๘๑] หม่อมฉันเป็นผู้อยู่จบพรหมจรรย์ทั้งปวง

ทำกิจเสร็จแล้ว ไม่มีอาสวะ

ข้าแต่พระมหาวีระ ผู้มีพระจักษุ

หม่อมฉันชื่อว่าปัญจทีปา ขอกราบพระยุคลบาทของพระองค์

[๘๒] ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ นับจากกัปนี้ไป

หม่อมฉันได้ถวายทานไว้ในครั้งนั้น

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งประทีป ๕ ดวง