Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 397

<< | หน้าที่ 397 | >>
[๘๓] กิเลสทั้งหลายหม่อมฉันก็เผาได้แล้ว

ภพทั้งปวงหม่อมฉันก็ถอนได้แล้ว

หม่อมฉันตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

[๘๔] การที่หม่อมฉันมาในสำนักของพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด

เป็นการมาดีแล้วโดยแท้

วิชชา ๓ หม่อมฉันได้บรรลุแล้วโดยลำดับ

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า หม่อมฉันก็ได้ทำสำเร็จแล้ว

[๘๕] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ หม่อมฉันก็ได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า หม่อมฉันก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า พระปัญจทีปทายิกาภิกษุณีได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ปัญจทีปทายิกาเถริยาปทานที่ ๕ จบ


๖. นฬมาลิกาเถริยาปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระนฬมาลิกาเถรี


(พระนฬมาลิกาเถรี เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๑๕๖} [๘๖] ครั้งนั้น หม่อมฉันได้เกิดเป็นนางกินนรี

อาศัยอยู่ที่ฝั่งแม่น้ำจันทภาคา

หม่อมฉันได้เห็นพระสยัมภูพุทธเจ้า

ผู้ปราศจากธุลีคือกิเลส ผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้

[๘๗] หม่อมฉันเป็นผู้มีจิตเลื่อมใส มีใจยินดี เกิดโสมนัส

ประนมมือแล้ว ถือพวงมาลัยดอกอ้อมาบูชาพระสยัมภู

[๘๘] ด้วยกรรมที่หม่อมฉันได้ทำไว้ดีแล้วนั้น

และด้วยเจตนาที่ตั้งไว้มั่น


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka