[๓๒๐] คือ (๑) พระนางสมณี (๒) พระนางสมณคุตตา

(๓) พระนางภิกษุณี (๔) พระนางภิกขุทาสิกา

(๕) พระนางธรรมา (๖) พระนางสุธรรมา

(๗) พระนางสังฆทาสิกา

[๓๒๑] (พระราชธิดาทั้ง ๗ นั้นได้กลับชาติมาเกิด)

คือ หม่อมฉัน ๑ พระอุบลวรรณาเถรี ๑

พระปฏาจาราเถรี ๑ พระกุณฑลเกสีเถรี ๑

พระกีสาโคตมีเถรี ๑ พระธรรมทินนาเถรี ๑

และคนที่ ๗ เป็นวิสาขามหาอุบาสิกา

[๓๒๒] บางครั้งพระพุทธเจ้าพระองค์นั้น

ผู้เป็นดังดวงอาทิตย์ของนรชน

ทรงแสดงธรรมเป็นอัศจรรย์

หม่อมฉันได้ฟังมหานิทานสูตร๑ แล้วนำมาศึกษาปฏิบัติอยู่

[๓๒๓] ด้วยกรรมทั้งหลายที่หม่อมฉันได้ทำไว้ดีแล้วนั้น

และด้วยเจตนาที่ตั้งไว้มั่น

หม่อมฉันละกายมนุษย์แล้วจึงได้ไปเกิดในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์

[๓๒๔] บัดนี้ เป็นภพสุดท้าย หม่อมฉันเป็นพระธิดาที่พอพระทัย

รักใคร่ โปรดปรานของพระเจ้ามัททราช

ในสากลนครที่อุดมสมบูรณ์

[๓๒๕] พร้อมกับในกาลที่หม่อมฉันพอเกิดมา

นครนั้นได้มีแต่ความเกษมสำราญ

เพราะฉะนั้น นามว่าเขมา จึงเกิดขึ้นแก่หม่อมฉันโดยคุณ

[๓๒๖] เมื่อหม่อมฉันเจริญวัยเป็นสาว

มีรูปร่างและผิวพรรณงดงาม

พระราชบิดาก็โปรดประทานหม่อมฉันแก่พระเจ้าพิมพิสาร

๑ ที.ม. (แปล) ๑๐/๙๕/๕๗-๗๖