Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 44 หน้าที่ 221

<< | หน้าที่ 221 | >>
สภาวธรรมที่มีเหตุซึ่งเป็นอกุศลอาศัยสภาวธรรมที่ไม่มีเหตุซึ่งเป็นอกุศลเกิดขึ้น เพราะอารัมมณปัจจัย (๑)

สภาวธรรมที่มีเหตุซึ่งเป็นอกุศลอาศัยสภาวธรรมที่มีเหตุและที่ไม่มีเหตุซึ่งเป็น อกุศลเกิดขึ้นเพราะอารัมมณปัจจัย (๑)

{๙๐๕} สภาวธรรมที่มีเหตุซึ่งเป็นอกุศลอาศัยสภาวธรรมที่มีเหตุซึ่งเป็นอกุศลเกิดขึ้น เพราะอธิปติปัจจัย (ย่อ)

{๙๐๖} [๑๐] เหตุปัจจัย มี ๓ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๕ วาระ

อธิปติปัจจัย มี ๑ วาระ

อนันตรปัจจัย มี ๕ วาระ

สมนันตรปัจจัย มี ๕ วาระ

สหชาตปัจจัย มี ๕ วาระ

อัญญมัญญปัจจัย มี ๕ วาระ

นิสสยปัจจัย มี ๕ วาระ

อุปนิสสยปัจจัย มี ๕ วาระ

ปุเรชาตปัจจัย มี ๕ วาระ

อาเสวนปัจจัย มี ๕ วาระ

กัมมปัจจัย มี ๕ วาระ

อาหารปัจจัย มี ๕ วาระ

อินทรียปัจจัย มี ๕ วาระ

ฌานปัจจัย มี ๕ วาระ

มัคคปัจจัย มี ๕ วาระ

สัมปยุตตปัจจัย มี ๕ วาระ

วิปปยุตตปัจจัย มี ๕ วาระ

อัตถิปัจจัย มี ๕ วาระ

นัตถิปัจจัย มี ๕ วาระ

วิคตปัจจัย มี ๕ วาระ

อวิคตปัจจัย มี ๕ วาระ (ย่อ)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka