พระไตรปิฏก

{๙๐๗} [๑๑] สภาวธรรมที่ไม่มีเหตุซึ่งเป็นอกุศลอาศัยสภาวธรรมที่มีเหตุซึ่งเป็นอกุศล เกิดขึ้นเพราะนเหตุปัจจัย (๑)

{๙๐๘} สภาวธรรมที่มีเหตุซึ่งเป็นอกุศลอาศัยสภาวธรรมที่มีเหตุซึ่งเป็นอกุศลเกิดขึ้น เพราะนอธิปติปัจจัย (ย่อ)

{๙๐๙} [๑๒] นเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ

นอธิปติปัจจัย มี ๕ วาระ

นปุเรชาตปัจจัย มี ๕ วาระ

นปัจฉาชาตปัจจัย มี ๕ วาระ

นอาเสวนปัจจัย มี ๕ วาระ

นกัมมปัจจัย มี ๓ วาระ

นวิปากปัจจัย มี ๕ วาระ

นวิปปยุตตปัจจัย มี ๕ วาระ (ย่อ)

{๙๑๐} นอธิปติปัจจัย กับเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ (ย่อ)

{๙๑๑} อารัมมณปัจจัย กับนเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ (ย่อ)

(พึงขยายสหชาตวาร ปัจจยวาร นิสสยวาร สังสัฏฐวาร และสัมปยุตตวาร ให้พิสดารเหมือนกับปฏิจจวาร)





{๙๑๒} [๑๓] สภาวธรรมที่มีเหตุซึ่งเป็นอกุศลเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มีเหตุซึ่ง เป็นอกุศลโดยเหตุปัจจัย มี ๒ วาระ

{๙๑๓} สภาวธรรมที่มีเหตุซึ่งเป็นอกุศลเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มีเหตุซึ่งเป็นอกุศล โดยอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ