พระไตรปิฏก

{๑๒๙๘} [๑๐] สภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของคันถะซึ่งเป็นกุศลอาศัยสภาวธรรมที่เป็น อารมณ์ของคันถะซึ่งเป็นกุศลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑)

สภาวธรรมที่ไม่เป็นอารมณ์ของคันถะซึ่งเป็นกุศลอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็น อารมณ์ของคันถะซึ่งเป็นกุศลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ)

{๑๒๙๙} [๑๑] เหตุปัจจัย มี ๒ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๒ วาระ (ย่อ เหมือนกับข้อความ ในโลกิยทุกะและโลกุตตรทุกะ พึงขยายสหชาตวาร ฯลฯ ปัญหาวารให้พิสดาร)

{๑๓๐๐} [๑๒] สภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของคันถะซึ่งเป็นอกุศลอาศัยสภาวธรรมที่ เป็นอารมณ์ของคันถะซึ่งเป็นอกุศลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

{๑๓๐๑} [๑๓] เหตุปัจจัย มี ๑ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ (ย่อ)

(สหชาตวาร ฯลฯ ปัญหาวาร ทุกปัจจัยมีปัจจัยละ ๑ วาระ)

{๑๓๐๒} [๑๔] สภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของคันถะซึ่งเป็นอัพยากฤตอาศัยสภาวธรรม ที่เป็นอารมณ์ของคันถะซึ่งเป็นอัพยากฤตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑)

สภาวธรรมที่ไม่เป็นอารมณ์ของคันถะซึ่งเป็นอัพยากฤตอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็น อารมณ์ของคันถะซึ่งเป็นอัพยากฤตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ (๓)

สภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของคันถะซึ่งเป็นอัพยากฤตอาศัยสภาวธรรมที่เป็น อารมณ์ของคันถะและที่ไม่เป็นอารมณ์ของคันถะซึ่งเป็นอัพยากฤตเกิดขึ้นเพราะ เหตุปัจจัย มี ๑ วาระ (ย่อ)