พระไตรปิฏก

สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งเป็นโลกิยะเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่ง เป็นโลกิยะโดยอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ

สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเป็นโลกิยะเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็น อัพยากฤตซึ่งเป็นโลกิยะโดยอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ (ย่อ)

[๓๖] เหตุปัจจัย มี ๗ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ

อธิปติปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๑๓ วาระ

(ย่อ พึงขยายให้พิสดารเหมือนปัญหาวารในกุสลติกะ)





[๓๗] สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเป็นโลกุตตระอาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเป็น โลกุตตระเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑)

สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเป็นโลกุตตระอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งเป็นโลกุตตระเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

[๓๘] เหตุปัจจัย มี ๒ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ

อธิปติปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ

อาเสวนปัจจัย มี ๑ วาระ

วิปากปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๒ วาระ (ย่อ)

นอธิปติปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ

นอาเสวนปัจจัย มี ๑ วาระ