พระไตรปิฏก

[๔๖] สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งจิตบางดวงรู้ได้เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็น กุศลซึ่งจิตบางดวงรู้ได้โดยเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ

สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งจิตบางดวงรู้ได้เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งจิตบางดวงรู้ได้โดยเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ

สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งจิตบางดวงรู้ได้เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็น อัพยากฤตซึ่งจิตบางดวงรู้ได้โดยเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ)

(สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งจิตบางดวงรู้ได้เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่ง จิตบางดวงรู้ได้โดยอารัมมณปัจจัย) (ย่อ)

[๔๗] เหตุปัจจัย มี ๗ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ

อธิปติปัจจัย มี ๑๐ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๑๓ วาระ (ย่อ)

(พึงขยายให้พิสดารเหมือนกับปัญหาวารในกุสลติกะ)

[๔๘] สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งจิตบางดวงรู้ไม่ได้อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งจิตบางดวงรู้ไม่ได้เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (เหมือนกับเกนจิวิญเญยยะ)









[๑] สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งเป็นอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่ง เป็นอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)