พระไตรปิฏก

สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นสังโยชน์อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นสังโยชน์เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นสังโยชน์อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นสังโยชน์เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นสังโยชน์และที่มิใช่ไม่เป็นสังโยชน์อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่ เป็นสังโยชน์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓)

สภาวธรรมที่ไม่เป็นสังโยชน์อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นสังโยชน์และที่มิใช่ไม่เป็น สังโยชน์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นสังโยชน์อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นสังโยชน์และที่มิใช่ไม่ เป็นสังโยชน์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นสังโยชน์และที่มิใช่ไม่เป็นสังโยชน์อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็น สังโยชน์และที่มิใช่ไม่เป็นสังโยชน์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓) (ย่อ)

{๙๓} เหตุปัจจัย มี ๙ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ

วิปากปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๙ วาระ





{๙๔} [๓๕] สภาวธรรมที่ไม่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอารมณ์ ของสังโยชน์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอารมณ์ของ สังโยชน์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์และที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์อาศัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓)