พระไตรปิฏก

สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ ของสังโยชน์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑)

สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอารมณ์ของ สังโยชน์และที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ)

{๙๕} เหตุปัจจัย มี ๕ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๕ วาระ





{๙๖} [๓๖] สภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสังโยชน์อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วย สังโยชน์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่วิปปยุตจากสังโยชน์อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสังโยชน์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสังโยชน์และที่ไม่วิปปยุตจากสังโยชน์อาศัยสภาวธรรม ที่ไม่สัมปยุตด้วยสังโยชน์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓)

สภาวธรรมที่ไม่วิปปยุตจากสังโยชน์อาศัยสภาวธรรมที่ไม่วิปปยุตจากสังโยชน์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสังโยชน์อาศัยสภาวธรรมที่ไม่วิปปยุตจากสังโยชน์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสังโยชน์และที่ไม่วิปปยุตจากสังโยชน์อาศัยสภาวธรรม ที่ไม่วิปปยุตจากสังโยชน์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓)

สภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสังโยชน์อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสังโยชน์ และที่ไม่วิปปยุตจากสังโยชน์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย