พระไตรปิฏก

{๙๙} เหตุปัจจัย มี ๙ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ

วิปากปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๙ วาระ





{๑๐๐} [๓๘] สภาวธรรมที่ไม่เป็นสังโยชน์และที่ไม่วิปปยุตจากสังโยชน์อาศัยสภาวธรรม ที่ไม่เป็นสังโยชน์และที่ไม่วิปปยุตจากสังโยชน์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่วิปปยุตจากสังโยชน์และที่มิใช่ไม่เป็นสังโยชน์อาศัยสภาวธรรม ที่ไม่เป็นสังโยชน์และที่ไม่วิปปยุตจากสังโยชน์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นสังโยชน์ไม่วิปปยุตจากสังโยชน์และที่ไม่วิปปยุตจากสังโยชน์ มิใช่ไม่เป็นสังโยชน์อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นสังโยชน์และที่ไม่วิปปยุตจากสังโยชน์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓)

สภาวธรรมที่ไม่วิปปยุตจากสังโยชน์และที่มิใช่ไม่เป็นสังโยชน์อาศัยสภาวธรรม ที่ไม่วิปปยุตจากสังโยชน์และที่มิใช่ไม่เป็นสังโยชน์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นสังโยชน์และที่ไม่วิปปยุตจากสังโยชน์อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ วิปปยุตจากสังโยชน์และที่มิใช่ไม่เป็นสังโยชน์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นสังโยชน์ไม่วิปปยุตจากสังโยชน์และที่ไม่วิปปยุตจากสังโยชน์ มิใช่ไม่เป็นสังโยชน์อาศัยสภาวธรรมที่ไม่วิปปยุตจากสังโยชน์และที่มิใช่ไม่เป็นสังโยชน์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓)

สภาวธรรมที่ไม่เป็นสังโยชน์และที่ไม่วิปปยุตจากสังโยชน์อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ เป็นสังโยชน์ไม่วิปปยุตจากสังโยชน์และที่ไม่วิปปยุตจากสังโยชน์มิใช่ไม่เป็นสังโยชน์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ (ย่อ)

{๑๐๑} เหตุปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๙ วาระ