พระไตรปิฏก

{๓๘๙} [๓๓] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นจิตอาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเป็น จิตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่เป็นจิตอาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเป็นจิต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่เป็นจิตอาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเป็นจิต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลและที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่เป็นจิตอาศัยสภาวธรรม ที่เป็นกุศลซึ่งเป็นจิตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลและที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่เป็นจิตอาศัยสภาวธรรมที่เป็น กุศลซึ่งเป็นจิตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๕)

สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่เป็นจิตอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งเป็นจิต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นจิตอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งเป็นจิต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่เป็นจิตอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งเป็น จิตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลและที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่เป็นจิตอาศัยสภาวธรรม ที่เป็นอกุศลซึ่งเป็นจิตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลและที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่เป็นจิตอาศัยสภาวธรรมที่เป็น อกุศลซึ่งเป็นจิตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๕)

สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นจิตอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเป็นจิต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่เป็นจิตอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเป็น จิตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย