พระไตรปิฏก

{๓๖๔} ภิกษุโกรธ ไม่พอใจ ทำร้ายภิกษุ ต้องอาบัติ ๒ อย่าง คือ

๑. กำลังทำร้าย ต้องอาบัติทุกกฏ เพราะพยายาม

๒. เมื่อทำร้ายแล้ว ต้องอาบัติปาจิตตีย์



{๓๖๕} ภิกษุโกรธ ไม่พอใจ เงื้อหอกคือฝ่ามือให้ภิกษุ ต้องอาบัติ ๒ อย่าง คือ

๑. กำลังเงื้อ ต้องอาบัติทุกกฏ เพราะพยายาม

๒. เมื่อเงื้อแล้ว ต้องอาบัติปาจิตตีย์



{๓๖๖} ภิกษุใส่ความภิกษุด้วยอาบัติสังฆาทิเสสที่ไม่มีมูล ต้องอาบัติ ๒ อย่าง คือ

๑. กำลังใส่ความ ต้องอาบัติทุกกฏ เพราะพยายาม

๒. เมื่อใส่ความแล้ว ต้องอาบัติปาจิตตีย์



{๓๖๗} ภิกษุจงใจก่อความรำคาญให้แก่ภิกษุ ต้องอาบัติ ๒ อย่าง คือ

๑. กำลังก่อ ต้องอาบัติทุกกฏ เพราะพยายาม

๒. เมื่อก่อแล้ว ต้องอาบัติปาจิตตีย์



{๓๖๘} ภิกษุยืนแอบฟังพวกภิกษุผู้บาดหมาง ทะเลาะ วิวาทกัน ต้องอาบัติ ๒ อย่าง คือ

๑. เดินไปด้วยตั้งใจว่า “จะฟัง” ต้องอาบัติทุกกฏ

๒. ยืนอยู่ในที่ที่จะได้ยิน ต้องอาบัติปาจิตตีย์