เทวดากล่าวว่า

ดีจริง ท่านไม่มีกระท่อม

ดีจริง ท่านไม่มีรัง

ดีจริง ท่านไม่มีผู้สืบสกุล

ดีจริง ท่านเป็นผู้หลุดพ้นจากเครื่องผูกแล้ว







{๔๔} [๒๐] ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ ตโปทาราม เขตกรุงราชคฤห์ ครั้งนั้น ท่านพระสมิทธิลุกขึ้นแต่เช้าตรู่ ไปที่แม่น้ำตโปทาเพื่อสรงน้ำ เสร็จแล้วขึ้นมา มีจีวรผืนเดียว ๑ ได้ยืนรอให้ตัวแห้งอยู่

{๔๕} ครั้นเมื่อราตรีผ่านไป เทวดาองค์หนึ่งมีวรรณะงดงาม ยิ่งนัก เปล่งรัศมีให้สว่างทั่วแม่น้ำตโปทา เข้าไปหาท่านพระสมิทธิถึงที่อยู่แล้วยืนอยู่ ในอากาศได้กล่าวกับท่านพระสมิทธิด้วยคาถาว่า

ภิกษุ ท่านไม่บริโภคแต่ยังขออยู่

ท่านบริโภคแล้วก็ต้องไม่ขอเลย

ภิกษุ ท่านบริโภคแล้วจงขอเถิด

กาล ๒ อย่าได้ล่วงท่านไปเลย

๑ มีจีวรผืนเดียว หมายถึงนุ่งสบงผูกประคตเอวเรียบร้อยแล้วยืนถือจีวรไว้ (สํ.ส.อ. ๑/๒๐/๓๙)
๒ กาล ในที่นี้หมายถึงเวลาที่ยังเป็นหนุ่ม-สาว ควรแก่การเสพเมถุน (สํ.ส.อ. ๑/๒๐/๔๑)