ใครนำของไปย่อมถูกห้าม แต่ใครนำของไปกลับเป็นที่รัก

ใครมาบ่อย ๆ บัณฑิตย่อมยินดี

{๒๑๒} พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า

อำนาจเป็นใหญ่ในโลก

หญิงเป็นสิ่งสูงสุดบรรดาภัณฑะทั้งหลาย

ความโกรธเป็นดังสนิมศัสตราในโลก

พวกโจรเป็นเสนียดจัญไรในโลก

โจรนำของไปย่อมถูกห้าม แต่สมณะนำของไปกลับเป็นที่รัก

สมณะมาบ่อย ๆ บัณฑิตย่อมยินดี







{๒๑๓} [๗๘] เทวดาทูลถามว่า

กุลบุตรผู้ต้องการประโยชน์

ไม่ควรให้อะไรเล่า ไม่ควรสละอะไรเล่า

อะไรเล่าที่ดีควรปล่อย แต่ที่ไม่ดีไม่ควรปล่อย

{๒๑๔} พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า

บุรุษไม่ควรให้ตน ไม่ควรสละตน

วาจาที่ดีควรปล่อย แต่วาจาที่ไม่ดีไม่ควรปล่อย







{๒๑๕} [๗๙] เทวดาทูลถามว่า

อะไรเล่ารวบรวมไว้ซึ่งเสบียง

อะไรเล่าเป็นบ่อเกิดแห่งโภคทรัพย์ทั้งหลาย

อะไรเล่าผลักไสนรชนไป อะไรเล่าละได้ยากในโลก

สัตว์เป็นอันมากติดอยู่ในอะไรเล่า เหมือนนกติดบ่วง ฉะนั้น