Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 15 หน้าที่ 100

<< | หน้าที่ 100 | >>
๒. เวณฑุสูตร


ว่าด้วยเวณฑุเทพบุตร


{๒๕๔} [๙๓] เวณฑุเทพบุตรยืนอยู่ ณ ที่สมควรแล้ว ได้กล่าวคาถานี้ในสำนักของ พระผู้มีพระภาคว่า

ชนเหล่าใดนั่งใกล้พระสุคต

มอบตนไว้ในศาสนาของพระโคดม

ไม่ประมาท ตามศึกษาอยู่

ชนเหล่านั้นถึงความสุขแล้วจริง

{๒๕๕} พระผู้มีพระภาคตรัสว่า (เวณฑุ)

ชนเหล่าใดเป็นผู้เพ่งพินิจ

ตามศึกษาในบทคำสอนที่เรากล่าวไว้แล้ว

ชนเหล่านั้นไม่ประมาทตลอดเวลา

ไม่พึงไปสู่อำนาจแห่งมัจจุ

เวณฑุสูตรที่ ๒ จบ


๓. ทีฆลัฏฐิสูตร


ว่าด้วยทีฆลัฏฐิเทพบุตร


{๒๕๖} [๙๔] ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเวฬุวัน สถานที่ให้เหยื่อกระแต เขตกรุงราชคฤห์ ครั้นเมื่อราตรีผ่านไป ทีฆลัฏฐิเทพบุตรมีวรรณะงดงามยิ่งนัก เปล่งรัศมีให้สว่างทั่วพระเวฬุวัน เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ถวายอภิวาทแล้วยืนอยู่ ณ ที่สมควร

{๒๕๗} ได้กล่าวคาถานี้ในสำนักของพระผู้มีพระภาคว่า


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka