{๒๕๑} [๙๒] เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี

ครั้นเมื่อราตรีผ่านไป จันทิมสเทพบุตรมีวรรณะงดงามยิ่งนัก เปล่งรัศมีให้ สว่างทั่วพระเชตวัน เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ถวายอภิวาทแล้วยืนอยู่ ณ ที่สมควร

{๒๕๒} ได้กล่าวคาถานี้ในสำนักของพระผู้มีพระภาคว่า

ชนเหล่าใดบรรลุฌาน

มีจิตเป็นหนึ่งผุดขึ้น มีปัญญา มีสติ

ชนเหล่านั้นจักถึงความสวัสดี

ดุจเนื้อทรายในซอกเขาที่ปราศจากริ้นและยุง ฉะนั้น

{๒๕๓} พระผู้มีพระภาคตรัสว่า

ชนเหล่าใดบรรลุฌาน

ไม่ประมาท ละกิเลสได้

ชนเหล่านั้นจักถึงฝั่ง

ดุจปลาทำลายข่ายได้แล้วว่ายไป ฉะนั้น