Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 15 หน้าที่ 103

<< | หน้าที่ 103 | >>
ย่อมข้ามโอฆะที่ข้ามได้ยาก

เขาเว้นขาดแล้วจากกามสัญญา ล่วงรูปสังโยชน์ได้

มีความกำหนัดด้วยความเพลิดเพลินสิ้นแล้ว

ย่อมไม่จมในห้วงน้ำลึก

จันทนสูตรที่ ๕ จบ


๖. วาสุทัตตสูตร


ว่าด้วยวาสุทัตตเทพบุตร


{๒๖๒} [๙๗] วาสุทัตตเทพบุตรยืนอยู่ ณ ที่สมควรแล้ว ได้กล่าวคาถานี้ในสำนัก ของพระผู้มีพระภาคว่า

ภิกษุพึงอยู่อย่างมีสติ เพื่อละกามราคะ

เหมือนบุคคลถูกแทงด้วยหอก มุ่งถอนหอกออก

เหมือนบุคคลถูกไฟไหม้อยู่บนศีรษะ มุ่งดับไฟ ฉะนั้น

{๒๖๓} พระผู้มีพระภาคตรัสว่า

ภิกษุพึงอยู่อย่างมีสติ เพื่อละสักกายทิฏฐิ

เหมือนบุคคลถูกแทงด้วยหอก มุ่งถอนหอกออก

เหมือนบุคคลถูกไฟไหม้อยู่บนศีรษะ มุ่งดับไฟ ฉะนั้น

วาสุทัตตสูตรที่ ๖ จบ


๑ กามสัญญา หมายถึงอุทธัมภาคิยสังโยชน์ ๕ ประการ (สํ.ส.อ. ๙๖-๙๗/๑๐๖)
๒ รูปสังโยชน์ หมายถึงโอรัมภาคิยสังโยชน์ ๕ ประการ (สํ.ส.อ. ๙๖-๙๗/๑๐๖)
๓ ดูเทียบคาถาข้อ ๒๑ หน้า ๒๕ ในเล่มนี้

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka