พระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมเหตุก้าวล่วงความเกิด

ทรงให้เราตั้งอยู่ในสัจจะเพื่อละทุกข์ทั้งปวง

สัตว์เหล่าใดเข้าถึงรูปภพและดำรงอยู่ในอรูปภพ

สัตว์เหล่านั้นเมื่อยังไม่รู้ความดับจึงต้องมาสู่ภพอีก

ลำดับนั้น มารผู้มีบาปเป็นทุกข์เสียใจว่า “จาลาภิกษุณีรู้จักเรา” จึงหายตัวไป ณ ที่นั้นเอง







{๕๔๑} [๑๖๘] เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี

ครั้นเวลาเช้า อุปจาลาภิกษุณีครองอันตรวาสก ฯลฯ จึงนั่งพักกลางวันที่โคนต้นไม้แห่งหนึ่ง

{๕๔๒} ลำดับนั้น มารผู้มีบาป ฯลฯ ได้ถามอุปจาลาภิกษุณีดังนี้ว่า “ภิกษุณี ทำไมท่านจึงอยากจะเกิด”

อุปจาลาภิกษุณีตอบว่า “ท่านผู้มีอายุ เราไม่อยากเกิดในที่ไหน ๆ”

{๕๔๓} มารผู้มีบาป กล่าวด้วยคาถาว่า

ท่านจงตั้งจิตไว้ในพวกเทพชั้นดาวดึงส์

ชั้นยามา ชั้นดุสิต ชั้นนิมมานรดี

และชั้นปรนิมมิตวสวัตดีเถิด

ท่านจักได้เสวยความยินดี

{๕๔๔} อุปจาลาภิกษุณี กล่าวด้วยคาถาว่า

พวกเทพชั้นดาวดึงส์ ชั้นยามา

ชั้นดุสิต ชั้นนิมมานรดี และชั้นปรนิมมิตวสวัตดี

ยังผูกพันด้วยเครื่องผูกคือกาม

จำต้องกลับมาสู่อำนาจมารอีก

โลกทั้งหมดเร่าร้อน โลกทั้งหมดคุกรุ่น

โลกทั้งหมดลุกโพลง โลกทั้งหมดสั่นสะเทือน