{๘๑๙} [๒๔๐] สมัยหนึ่ง ท่านพระอนุรุทธะอยู่ในพระเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตกรุงสาวัตถี สมัยนั้น ท่านพระอนุรุทธะลุกขึ้นในเวลาใกล้รุ่งแล้ว สวดบทแห่งธรรมทั้งหลายอยู่

{๘๒๐} ครั้งนั้น นางยักษิณีผู้เป็นมารดาของปิยังกระ ปลอบบุตร น้อยอย่างนี้ว่า

ปิยังกระ อย่าส่งเสียงไปเลย

ภิกษุกำลังสวดบทแห่งธรรมทั้งหลายอยู่

อนึ่ง เรารู้แจ้งบทแห่งธรรมแล้วปฏิบัติ

ข้อนั้นจะเป็นประโยชน์เกื้อกูลแก่เรา

{๘๒๑} ปิยังกระกล่าวว่า

เราไม่เบียดเบียนสัตว์มีชีวิตทั้งหลาย

ไม่กล่าวเท็จทั้งที่รู้อยู่

ศึกษาทำตนให้เป็นคนมีศีลดี

จึงจะพ้นจากกำเนิดปีศาจ ๑







{๘๒๒} [๒๔๑] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของ อนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตกรุงสาวัตถี สมัยนั้น พระผู้มีพระภาคทรงชี้แจงให้ภิกษุ ทั้งหลายเห็นชัด ชวนใจให้อยากรับเอาไปปฏิบัติ เร้าใจให้อาจหาญแกล้วกล้า ปลอบ ชโลมใจให้สดชื่นร่าเริงด้วยธรรมีกถาอันประกอบด้วยนิพพาน ส่วนภิกษุเหล่านั้นต่างก็ใส่ใจให้สำเร็จประโยชน์ น้อมนึกมาด้วยความเต็มใจ เงี่ยโสตสดับธรรมอยู่

{๘๒๓} ครั้งนั้น นางยักษิณีผู้เป็นมารดาของปุนัพพสุ ปลอบบุตรน้อยอย่างนี้ว่า

๑ กำเนิดปีศาจ ในที่นี้หมายถึงภพภูมิอันเป็นแดนกำเนิดของยักษ์คล้ายกับแดนกำเนิดของเปรต (สํ.ฏีกา ๑/๒๔๐/๓๓๗)