พระไตรปิฎก

{๙๒๑} พระผู้มีพระภาคตรัสด้วยพระคาถาว่า

อารามอันวิจิตร ป่าอันวิจิตร

สระโบกขรณีที่สร้างอย่างดี

ยังไม่ถึงเศษ ๑ ส่วน ๑๖ แห่งภูมิสถานอันรื่นรมย์ของมนุษย์

พระอรหันต์ทั้งหลายอยู่ในที่ใด เป็นบ้านหรือเป็นป่า

เป็นที่ลุ่มหรือเป็นที่ดอนก็ตาม

ที่นั้นเป็นภูมิสถานที่น่ารื่นรมย์ ๑







{๙๒๒} [๒๖๒] ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ ภูเขาคิชฌกูฏ เขตกรุงราชคฤห์

{๙๒๓} ครั้งนั้น ท้าวสักกะจอมเทพเสด็จเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ถวายอภิวาทแล้วประทับ ยืนอยู่ ณ ที่สมควร ได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคด้วยคาถาว่า

เมื่อมนุษย์ทั้งหลายผู้เป็นสัตว์

ปรารถนาบุญ บูชาอยู่ ทำบุญซึ่งให้เกิดผล

ทานที่ให้แล้วในที่ไหนมีผลมาก พระพุทธเจ้าข้า ๒

{๙๒๔} พระผู้มีพระภาคตรัสว่า

ท่านผู้ปฏิบัติดี ๔ จำพวก

ท่านผู้ตั้งอยู่ในผล ๔ จำพวก

๑ ดู ขุ.ธ. ๒๕/๙๘/๓๔
๒ ดูเทียบ ขุ.วิ. (แปล) ๒๖/๖๓๙/๗๐-๗๑