พระไตรปิฎก

{๒๙๔} “เธอเห็นว่า เพราะชาติเป็นปัจจัย ชราและมรณะจึงมีหรือ”

“อย่างนั้น พระพุทธเจ้าข้า”

“เธอเห็นว่า เพราะภพเป็นปัจจัย ชาติจึงมีหรือ”

“อย่างนั้น พระพุทธเจ้าข้า”

“เธอเห็นว่า เพราะอุปาทานเป็นปัจจัย ภพจึงมีหรือ”

“อย่างนั้น พระพุทธเจ้าข้า”

“เธอเห็นว่า เพราะตัณหาเป็นปัจจัย อุปาทานจึงมีหรือ”

“อย่างนั้น พระพุทธเจ้าข้า”

“สุสิมะ เธอเห็นว่า เพราะเวทนาเป็นปัจจัย ตัณหาจึงมีหรือ ... เพราะผัสสะเป็น ปัจจัย เวทนาจึงมี ... เพราะสฬายตนะเป็นปัจจัย ผัสสะจึงมี... เพราะสังขารเป็น ปัจจัย วิญญาณจึงมี...เพราะนามรูปเป็นปัจจัย สฬายตนะจึงมี...เพราะวิญญาณเป็น ปัจจัย นามรูปจึงมี” .... เธอเห็นว่า เพราะอวิชชาเป็นปัจจัย สังขารจึงมีหรือ”

“อย่างนั้น พระพุทธเจ้าข้า”

{๒๙๕} “เธอเห็นว่า เพราะชาติดับ ชราและมรณะจึงดับหรือ”

“อย่างนั้น พระพุทธเจ้าข้า”

“เธอเห็นว่า เพราะภพดับ ชาติจึงดับหรือ”

“อย่างนั้น พระพุทธเจ้าข้า”

“สุสิมะ เธอเห็นว่า เพราะอุปาทานดับ ภพจึงดับ ... เพราะตัณหาดับ อุปาทานจึงดับ ... เพราะเวทนาดับ ตัณหาจึงดับ ... เพราะผัสสะดับ เวทนาจึงดับ ... เพราะสฬายตนะดับ ผัสสะจึงดับ ... เพราะนามรูปดับ สฬายตนะจึงดับ ... เพราะ วิญญาณดับ นามรูปจึงดับ ... เพราะสังขารดับ วิญญาณจึงดับ ... เพราะอวิชชาดับ สังขารจึงดับหรือ”

“อย่างนั้น พระพุทธเจ้าข้า”