ท่านผู้เจริญ ถ้าคำพูดครั้งแรกของท่านถูก คำพูดครั้งหลังของท่านก็ผิด แต่ ถ้าคำพูดครั้งหลังของท่านถูก คำพูดครั้งแรกของท่านก็ผิด ปัญหาที่ประกอบด้วย เหตุ ๑๐ ข้อนี้มาถึงท่าน เมื่อท่านทราบเนื้อความของปัญหาเหล่านั้น ก็พึงบอก ผมกับนิครนถบริษัท

ปัญหา ๑๐ ข้อ นี้คือ

๑. ปัญหา ๑ อุทเทส ๑ เวยยากรณ์ ๑

๒. ปัญหา ๒ อุทเทส ๒ เวยยากรณ์ ๒

๓. ปัญหา ๓ อุทเทส ๓ เวยยากรณ์ ๓

๔. ปัญหา ๔ อุทเทส ๔ เวยยากรณ์ ๔

๕. ปัญหา ๕ อุทเทส ๕ เวยยากรณ์ ๕

๖. ปัญหา ๖ อุทเทส ๖ เวยยากรณ์ ๖

๗. ปัญหา ๗ อุทเทส ๗ เวยยากรณ์ ๗

๘. ปัญหา ๘ อุทเทส ๘ เวยยากรณ์ ๘

๙. ปัญหา ๙ อุทเทส ๙ เวยยากรณ์ ๙

๑๐. ปัญหา ๑๐ อุทเทส ๑๐ เวยยากรณ์ ๑๐”

ครั้นจิตตคหบดีถามปัญหาที่ประกอบด้วยเหตุ ๑๐ ข้อนี้กับนิครนถ์ นาฏบุตร แล้วก็ลุกขึ้นจากอาสนะแล้วจากไป







{๕๘๐} [๓๕๑] สมัยนั้น อเจลกัสสปะผู้เคยเป็นสหายเก่าเมื่อครั้งเป็นคฤหัสถ์ของ จิตตคหบดีไปถึงเมืองมัจฉิกาสัณฑ์ จิตตคหบดีได้ยินข่าวว่า “อเจลกัสสปะผู้เคย เป็นสหายเก่าเมื่อครั้งเป็นคฤหัสถ์ของเรา ได้มาถึงเมืองมัจฉิกาสัณฑ์” จึงเข้าไปหา อเจลกัสสปะถึงที่อยู่ ได้สนทนาปราศรัยพอเป็นที่บันเทิงใจ พอเป็นที่ระลึกถึงกัน แล้ว นั่ง ณ ที่สมควร ได้ถามดังนี้ว่า