Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 21 หน้าที่ 367

<< | หน้าที่ 367 | >>
นอนอย่างตถาคต เป็นอย่างไร

คือ ตถาคตในธรรมวินัยนี้สงัดจากกาม ฯลฯ บรรลุจตุตถฌานที่ไม่มีทุกข์ไม่มี สุข มีสติบริสุทธิ์เพราะอุเบกขาอยู่ นี้เรียกว่า นอนอย่างตถาคต

ภิกษุทั้งหลาย การนอน ๔ ประการนี้แล

เสยยาสูตรที่ ๔ จบ


๕. ถูปารหสูตร


ว่าด้วยถูปารหบุคคล


{๒๔๗} [๒๔๗] ภิกษุทั้งหลาย ถูปารหบุคคล ๔ จำพวกนี้

ถูปารหบุคคล ๔ จำพวกไหนบ้าง คือ

๑. พระตถาคตอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า เป็นถูปารหบุคคล

๒. พระปัจเจกพุทธเจ้า เป็นถูปารหบุคคล

๓. สาวกของพระตถาคต เป็นถูปารหบุคคล

๔. พระเจ้าจักรพรรดิ เป็นถูปารหบุคคล

ภิกษุทั้งหลาย ถูปารหบุคคล ๔ จำพวกนี้แล

ถูปารหสูตรที่ ๕ จบ


๖. ปัญญาวุฑฒิสูตร


ว่าด้วยความเจริญด้วยปัญญา


[๒๔๘] ภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๔ ประการย่อมเป็นไปเพื่อความเจริญด้วยปัญญา

ธรรม ๔ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑ ดูข้อความเต็มในข้อ ๑๖๓ (อสุภสูตร) หน้า ๒๒๙ ในเล่มนี้
๒ ถูปารหบุคคล หมายถึงผู้ควรแก่สถูป คือ หลังจากตายแล้วเป็นผู้ที่อนุชนควรเก็บส่วนที่เหลือไว้ในสถูป เพื่อบูชา (องฺ.จตุกฺก.อ. ๒/๕๖/๕๘, ดู ที.ม. ๑๐/๒๐๖/๑๒๕)
๓ ดู ที.ปา. ๑๑/๓๑๑/๒๐๒

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka