Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 35 หน้าที่ 612

เล่ม มมร. 35 หน้า 612 ข้อ 247
๕. ถูปารหสูตร ว่าด้วยถูปารหบุคคล ๔ [๒๔๗] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ถูปารหะ (บุคคลผู้ควรนำอัฐิธาตุ บรรจุสถูปไว้บูชา) ๔ จำพวกนี้ ถูปารหะ ๔ เป็นไฉน คือ ตถาคโต อรหํ สมฺมาสมฺพุทฺโธ พระตถาคตอรหันตสัมมาสัม- พุทธเจ้า ปจฺเจกพุทฺโธ พระปัจเจกพุทธะ ตถาคตสาวโก พระสาวกของพระตถาคต ราชา จกฺกวตฺตี พระเจ้าจักรพรรดิ นี้แล ถูปารหะ ๔. จบถูปารหสูตรที่ ๕ อรรถกถาถูปารหสูตร พึงทราบวินิจฉัยในถูปารหสูตรที่ ๕ ดังต่อไปนี้ :- ในบทว่า ราชา จกฺกวตฺตี นี้ถามว่า เพราะเหตุไร พระผู้มีพระภาคเจ้า จึงทรงอนุญาตการก่อทำสถูปแด่พระเจ้าจักรพรรดิซึ่งสวรรคตแล้ว ไม่ทรง อนุญาตให้ทำแก่ภิกษุผู้เป็นปุถุชนผู้มีศีล. ตอบว่า เพราะความเป็นอัจฉริยะ. ก็เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าทรงอนุญาตสถูปทั้งหลายแก่ภิกษุผู้เป็นปุถุชน ก็จะ ไม่พึงมีช่องว่างแก่บ้านและท่าเรือในตัมพปัณณิทวีปเลย ในฐานะอื่นก็อย่างนั้น
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka