ฉบับ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (อาจ อาสโภ)
๗. เวทนา ๖
๘. สัญญา ๖
๙. เจตนา ๖
๑๐. ตัณหา ๖
๑๑. วิตก ๖
๑๒. วิจาร ๖
๑๓. ธาตุ ๖
๑๔. กสิณ ๑๐
๑๕. โกฏฐาส (อาการ) ๓๒
๑๖. อายตนะ ๑๒
๑๗. ธาตุ ๑๘
๑๘. อินทรีย์ ๒๒
๑๙. ธาตุ ๓
๒๐. ภพ ๓
๒๑. ภพ อีก ๓
๒๒. ภพ อีก ๓
๒๓. ฌาน ๔
๒๔. อัปปมัญญา ๔
๒๕. สมาบัติ ๔
๒๖. องค์ของปฏิจจสมุปบาท ๑๒ ดังนี้
ความจริง ข้อที่ท่านพระสารีบุตรได้กล่าวไว้แล้วใน อภิญญา นิเทศ (ในปฏิสัมภิทามัคค์) ว่า
“ภิกษุทั้งหลาย สิ่งทั้งปวงเป็นสิ่งควรรู้ยิ่ง ภิกษุทั้งหลาย สิ่งทั้งปวงเป็นสิ่งควรรู้ยิ่ง คืออะไร ?
๑. ภิกษุทั้งหลาย จักขุเป็นสิ่งควรรู้ยิ่ง รูปทั้งหลายเป็นสิ่งควรรู้ยิ่ง จักขุวิญญาณเป็นสิ่งควรรู้ยิ่ง จักขุสัมผัสเป็นสิ่งควรรู้ยิ่ง ถึงแม้การเสวยอารมณ์ เป็นสุขก็ดี เป็นทุกข์ก็ดี ไม่เป็นทุกข์และไม่เป็นสุขก็ดี ซึ่งเกิดขึ้นเพราะมีจักขุสัมผัสเป็นปัจจัย นั้นนักก็เป็นสิ่ง