visuddhimagga>

คัมภีร์วิสุทธิมรรค

ฉบับ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (อาจ อาสโภ)

<< | หน้าที่ 1151 | >>

๖. วิจิกิจฉา - สงสัย
๗. ถีนะ - จิตใจหดหู่-ท้อแท้
๘. อุทธัจจะ - ฟุ้งซ่าน
๙. อหิริกะ - ไม่มีความละอายบาป
๑๐. อโนตตัปปะ - ไม่มีความเกรงกลัวบาป

ท่านเรียกว่า กิเลส เพราะตัว (ธรรมทั้งหลาย ๑๐ เหล่านั้น) เองก็เศร้าหมอง และเพราะทำให้สัมปยุตธรรมทั้งหลายเศร้าหมองด้วย

มิจฉัตตะ ๘ หรือ ๑๐

ธรรมทั้งหลาย ๘ เหล่านี้ คือ:-
๑. มิจฉาทิฏฐิ - ความเห็นผิด
๒. มิจฉาสังกัปปะ - ความดำริผิด
๓. มิจฉาวาจา - พูดผิด
๔. มิจฉากัมมันตะ - การกระทำผิด
๕. มิจฉาอาชีวะ - อาชีพผิด
๖. มิจฉาวายามะ - พยายามผิด
๗. มิจฉาสติ - รำลึกผิด
๘. มิจฉาสมาธิ - สมาธิผิด

หรือเป็น ๑๐ กับทั้ง
๙. มิจฉาวิมุตติ - ความหลุดพ้นผิด และ
๑๐. มิจฉาญาณ - ความรู้ผิด

เรียกว่า “มิจฉัตตะ” เพราะดำเนินไปผิด

โลกธรรม ๘

ธรรมทั้งหลาย ๘ เหล่านี้ คือ:-
๑. ลาภ
๒. ไม่มีลาภ
๓. ยศ

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka