ฉบับ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (อาจ อาสโภ)
๔. ไม่มียศ
๕. สุข
๖. ทุกข์
๗. นินทา
๘. สรรเสริญ
เรียกว่า โลกธรรม เพราะเมื่อโลกยังเป็นไปอยู่ก็เป็นสิ่งที่ไม่ขาดหายไป แต่ควรทราบไว้ว่า คำว่า “โลกธรรม” ในที่นี้ ท่านหมายเอาความยินดีพอใจ ซึ่งมีลาภเป็นต้นเป็นที่ตั้ง และความยินร้ายกระทบกระทั่งใจ ซึ่งมีความไม่มีลาภเป็นต้นเป็นที่ตั้ง ด้วยศัพท์ว่า “โลกธรรม” โดยเข้าไปอิงอาศัยเหตุ (ของมัน)
ความตระหนี่ที่เป็นไปในอาวาสเป็นต้นโดยอาการอดทนซึ่งความเป็นของสาธารณ์ทั่วไปแก่คนทั้งหลายอื่นมิได้ ๕ อย่างเหล่านี้ คือ:-
๑. อาวาสมัจฉริยะ - หวงที่อยู่
๒. กุลมัจฉริยะ - หวงตระกูล
๓. ลาภมัจฉริยะ - หวงลาภ
๔. ธัมมมัจฉริยะ - หวงธรรม
๕. วรรณมัจฉริยะ - หวงวรรณะ
เรียกว่า มัจฉริยะ
วิปลาส ๓ เหล่านี้ คือ:-
๑. สัญญาวิปลาส - ความสำคัญคลาดเคลื่อน
๒. จิตตวิปลาส - ความคิดคลาดเคลื่อน
๓. ทิฏฐิวิปลาส - ความเห็นคลาดเคลื่อน
ซึ่งเป็นไปในวัตถุทั้งหลายที่ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ ไม่มีอัตตา และไม่งาม นั้นแลโดยอาการอย่างนี้ ว่าเที่ยง ว่าเป็นสุข ว่ามีอัตตา ว่างาม ดังนี้ เรียกว่า วิปลาส