ฉบับ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (อาจ อาสโภ)
๔. ผู้ประกอบด้วยความเฉียบคมแห่งปัญญา
๕. ผู้มีอานุภาพแห่งญาณอันไม่ขัดข้องในคำสอนของพระศาสดา ที่จำแนกเป็นปริยัติ คือพระไตรปิฎกพร้อมอรรถกถา
๖. ผู้เป็นนักไวยากรณ์ใหญ่
๗. ผู้ประกอบด้วยความงามแห่งถ้อยคำอันไพเราะเป็นเลิศ ที่ความถึงพร้อมแห่งกรณ์ ทำให้เกิดเสียงเปล่งออกมาได้สะดวก
๘. ผู้เป็นนักพูดชั้นเยี่ยม พูดได้ทั้งผูกทั้งแก้
๙. ผู้เป็นมหากวี
๑๐. ผู้เป็นอลังการแห่งวงศ์ของเหล่าพระเถระ ชาวมหาวิหารผู้เป็นประทีปแห่งเถรวงศ์ มีความรู้ อันไม่ข้องขัดในอุตตรมนุสสธรรม ซึ่งปราศรัยไปด้วยคุณต่าง ๆ มีอภิญญา ๖ เป็นต้น มีปฏิสัมภิทาอันแตกฉานเป็นบริวาร
๑๑. ผู้มีความรู้หมดจด กว้างขวาง
ได้รจนาคัมภีร์วิสุทธิมรรคไว้แล้ว
[๕๙๖] ขอคัมภีร์วิสุทธิมรรคนี้ จงตั้งอยู่ในโลกแสดงนัยแห่งวิสุทธิ มีศีลเป็นต้น แก่เหล่ากุลบุตรผู้แสวงหาธรรมเครื่องสลัดตนออกจากโลก ตราบเท่าที่พระนามว่า “พุทโธ” ขององค์พระโลกเชษฐ์ผู้เป็นมหากษัตริย์เจ้า มีพระหฤทัยบริสุทธิ์ คงที่ ยังเป็นไปอยู่ในโลกเทอญ