ฉบับ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (อาจ อาสโภ)
เมื่อจะถวายตัวแก่อาจารย์ โยคีบุคคลพึงกล่าวคำถวายตัวดังนี้
คำบาลี
อิมาหํ ภนฺเต อตฺตภาวํ ตุมฺหากํ ปริจฺจชามิคำไทย
ข้าแต่ท่านอาจารย์ผู้เจริญ กระผมขอมอบถวายอัตภาพร่างกายอันนี้แก่ท่านอาจารย์
ผู้ไม่ได้ถวายตัวแก่อาจารย์ย่อมเป็นคนว่ายาก อาจไม่เชื่อฟังโอวาท ทำตามใจตนเอง ไปไหนโดยไม่บอกลา และอาจารย์ก็ไม่อาจสงเคราะห์ด้วยการสั่งสอนได้ เมื่อไม่ได้รับการสงเคราะห์สองประการ คืออามิสและธรรม ในไม่ช้าก็อาจเสื่อมจากพระศาสนา
ส่วนผู้ถวายตัวแล้ว ย่อมไม่เป็นคนขัดขวาง ไม่ทำตามใจตน เป็นคนว่าง่าย มีความประพฤติเนื่องอยู่กับอาจารย์ เมื่อได้รับการสงเคราะห์จากอาจารย์แล้ว ก็ถึงความเจริญงอกงามในพระศาสนา