ฉบับ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (อาจ อาสโภ)
๑. สพฺพา อิตฺถิโย ทุกฺขา มุจฺจนฺตุ.
ขอสตรีทั้งปวงจงพ้นจากทุกข์เถิด
๒. สพฺเพ ปุริสา ทุกฺขา มุจฺจนฺตุ.
ขอบุรุษทั้งปวงจงพ้นจากทุกข์เถิด
๓. สพฺเพ อริยา ทุกฺขา มุจฺจนฺตุ.
ขอพระอริยเจ้าทั้งปวงจงพ้นจากทุกข์เถิด
๔. สพฺเพ อนริยา ทุกฺขา มุจฺจนฺตุ.
ขอปุถุชนทั้งปวงจงพ้นจากทุกข์เถิด
๕. สพฺเพ เทวา ทุกฺขา มุจฺจนฺตุ.
ขอเทวดาทั้งปวงจงพ้นจากทุกข์เถิด
๖. สพฺเพ มนุสฺสา ทุกฺขา มุจฺจนฺตุ.
ขอมนุษย์ทั้งปวงจงพ้นจากทุกข์เถิด
๗. สพฺเพ วินิปาติกา ทุกฺขา มุจฺจนฺตุ.
ขอพวกสัตว์วินิปาติกะทั้งปวงจงพ้นจากทุกข์เถิด
วิธีการแผ่กรุณาไปในทิศนั้น คือ ยกเอาอโนธิโสบุคคล ๕ จำพวก โอธิโสบุคคล ๗ จำพวก รวมเป็น ๑๒ บุคคล ไปตั้งไว้ในทิศทั้ง ๑๐ แล้วแผ่กรุณาไปในบุคคล ๑๒ จำพวก ที่อยู่ในทิศทั้ง ๑๐ นั้น จึงเรียกว่าแผ่ไปในทิศโดยอาการแห่งภาวนา ๑๐ อาการ เมื่อว่าโดยบุคคลเป็น ๑๒ วาระตัวอย่างดังต่อไปนี้