ฉบับ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (อาจ อาสโภ)
ฝ่ายนางอุตตราอุบาสิกา ผู้เป็นธิดาของท่านปุณณกเศรษฐี ถูกนางแพทยา ชื่อว่าสิริมาคิริยเอากระทะน้ำมันที่เดือดพล่านเทรดบนศีรษะของนางอุตตรานั้น นางอุตตราเข้าสมาบัติในทันทีนั้นเอง น้ำมันได้กลิ้งตกไปดุจหยาดน้ำกลิ้งตกจากใบบัวฉะนั้น นี้ชื่อว่าฤทธิ์ที่ปกป้องด้วยสมาธิของนางอุตตรานั้น ส่วนเรื่องละเอียดนักปราชญ์ควรเล่าให้พิสดาร
พระอัครมเหสีของพระเจ้าอุเทน ทรงพระนามว่า พระนางสามาวดีมาคืนเทียว พราหมณ์ปรารถนาตำแหน่งอัครมเหสีเกิดอิจฉาของตน จึงใช้ให้คนเอางูพิษใส่เข้าไปในพิณของพระนางสามาวดีนั้นแล้ว ทูลพระเจ้าแผ่นดินว่า ถ้าแต่มหาราชเจ้า พระนางสามาวดีทรงคิดจะปลงพระชนม์พระองค์ จึงจับเอางูพิษใส่ไว้ในพิณ พระราชาทอดพระเนตรเห็นงูพิษนั้นแล้วก็ทรงกริ้ว ทรงพระราชดำริว่า เราจักฆ่านางสามาวดี จึงยกธนูขึ้นแล้วสอดสายธนูอันกำซาบด้วยยาพิษเข้า พระนางสามาวดีพร้อมทั้งบริวารจึงแผ่เมตตาไปยังพระราชา พระราชาไม่สามารถจะยิงลูกศรไปได้ และจะลดคันศรก็ไม่ได้ ได้ทรงยืนสั่นอยู่ ลำดับนั้นพระราชเทวีจึงกราบทูลก้าวเธอว่า ข้าแต่มหาราชเจ้า ทรงลำบากหรือไม่พระเจ้าข้า พระราชาตรัสสารภาพว่า จะ ฉันกำลังลำบาก พระนางจึงกราบทูลว่า ถ้าอย่างนั้น ขอพระองค์จงทรงลดธนูลงเถิด ลูกศรตกลงแล้ว ในที่ใกล้พระบาทพระราชาทันที ครานั้น พระเทวีจึงทรงสั่งสอนก้าวเธอว่า ข้าแต่มหาราชเจ้า บุคคลไม่ควรทำร้ายต่อผู้มิได้ทำร้าย การที่พระราชาไม่สามารถจะปล่อยลูกศรไปได้ดังที่ได้บรรยายนั้น ชื่อว่าฤทธิ์ที่ปกป้องด้วยสมาธิของพระนางสามาวดีอุบาสิกาแล
[๓๗๕] ก็การอยู่ของท่านผู้มีความสำคัญในของปฏิกูลเป็นต้นว่าเป็นของไม่ปฏิกูลเป็นต้น อยู่เป็นนิตย์ ชื่อว่า อริยาอิทธิ คือฤทธิ์ของพระอริยะ สมดังคำที่ท่าน