ฉบับ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (อาจ อาสโภ)
บังคับวิสสุกรรมเทพบุตรว่า “แน่ะพ่อ ! พรุ่งนี้พระผู้มีพระภาคมีพระประสงค์จะเสด็จลงสู่มนุษยโลก เธอจงนิรมิตบันได ๓ ชนิดคือ บันไดหนึ่งเป็นทองคำ บันไดหนึ่งเป็นเงิน และบันไดหนึ่งเป็นแก้วมณี” วิสสุกรรมเทพบุตรได้ทำตามเทวบัญชาทุกอย่าง
ในวันที่ ๒ พระผู้มีพระภาคประทับยืนบนยอดเขาสิเนรุ ทรงแลโลกธาตุเบื้องทิศบูรพา จักรวาลตั้งหลายแสนเปิดโล่ง แจ่มแจ้งดุจลานเดียวกัน ก็ทางทิศบูรพามองเห็นได้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้งฉันใด แม้ทางทิศปัจฉิมก็ดี ทิศอุดรก็ดี ทิศทักษิณก็ดี ก็มองเห็นได้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้งทั้งหมด ฉันนั้น เบื้องต่ำมองเห็นถึงอเวจีมหานรก เบื้องบนมองเห็นจนถึงรูปพรหมชั้นอกนิฏฐภพ
พูดกันต่อ ๆ มาว่า วันนั้นชื่อว่าเป็น วันพระพุทธเจ้าเปิดโลก ฝ่ายพวกมนุษย์ก็เห็นหมู่เทวดา ฝ่ายพวกเทวดาก็เห็นหมู่มนุษย์ ในเวลาที่จะดูกันนั้นพวกมนุษย์ไม่ต้องแหงนดูข้างบน พวกเทวดาก็ไม่ต้องก้มลงดูข้างล่าง สัตว์ทุกจำพวกเห็นกันและกันอย่างจังหน้าทีเดียว พระผู้มีพระภาคเสด็จลงโดยบันไดแก้วในท่ามกลาง ทวยเทพกามาวจรทั้ง ๖ ชั้นลงโดยบันไดทองด้านซ้ายมือ พวกพรหมชั้นสุทธาวาสและมหาพรหมลงโดยบันไดเงินด้านขวามือ ท้าวสักกเทวราชทรงถือบาตรและจีวร ท้าวมหาพรหมทรงถือเศวตฉัตรใหญ่ประมาณ ๓ โยชน์ ท้าวสุยามะทรงถือพัดวาลวีชนี ปัญจสิขเทพบุตรผู้เป็นนักระบำถือพิณสีเหลืองซึ่งมีสีดุจผลมะตูมใหญ่ประมาณ ๓ คาวุต ทำการบูชาพระตถาคต ตามเสด็จลงมา ในวันนั้น ปวงสัตว์ผู้เห็นพระผู้มีพระภาคแล้วจะไม่เกิดความริในความเป็นพระพุทธเจ้าไม่มี พระผู้มีพระภาคได้ทรงทำปาฏิหาริย์อวิภาพในที่นี้ดังนี้แล
ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง เฉพาะเรื่องพระเถระชื่อว่าธัมมทินนะ สำนักฝั่งคีรีวิหารในเกาะลังกา นั่งในลานพระเจดีย์ ในตติสมหวีหารกล่าวอปัณณกสูตรซึ่งมีความว่า ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๓ ประการ ย่อมเป็นผู้ปฏิบัติไม่ผิดทาง อยู่เป็นนิตย์แล ได้ความพดลงเบื้องล่าง พื้นที่ได้ราบเป็นอันเดียวกันตราบเท่าจนถึง