ฉบับ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (อาจ อาสโภ)
ทุด! ทุด! ชีวิตของภิกษุผู้ไม่สำรวมนั้น ทรงเพศสมณะชนแต่ไม่ใช่สมณะ พาดผ้าซึ่งถูกโค่นถูกขุดไปอยู่.
สัตบุรุษผู้มีศีลทั้งหลายในโลกนี้ หลีกเว้นภิกษุผู้ทุศีล เหมือนพวกคนรักการประดับตนหลีกเลี่ยงคูถและซากศพ ชีวิตของภิกษุผู้ทุศีลนั้นจะมีประโยชน์อะไร.
ภิกษุผู้ทุศีลเป็นผู้ไม่พ้นจากภัยทั้งปวง กลับเป็นผู้พ้นจากอธิคมสุขคือสุขอันตนจะพึงบรรลุอย่างสิ้นเชิง เป็นผู้มีประตูสวรรค์อันถูกปิดสนิทแล้ว เลยไปสู่ทางแห่งอบาย.
บุคคลอื่นใครเล่า ที่จะเป็นที่ตั้งแห่งความกรุณาของบุคคลผู้มีความกรุณา เสมอเหมือนภิกษุผู้ทุศีล. โทษแห่งความเป็นผู้ทุศีลมีมากอย่างหลายประการ ดังพรรณนามาฉะนี้.
ส่วนการมองเห็นอานิสงส์ของศีลสมบัติ โดยประการตรงกันข้ามจากประการที่กล่าวมาแล้ว นักศึกษาพึงทราบดังต่อไปนี้.
อีกประการหนึ่ง ศีลของภิกษุใดปราศจากมลทินดีแล้ว การทรงบาตรและจีวรของภิกษุนั้นย่อมเป็นสิ่งที่น่าเลื่อมใส บรรพชาของท่านก็เป็นสิ่งที่มีผล ดวงหทัยของภิกษุผู้มีศีลบริสุทธิ์แล้ว ย่อมไม่หยั่งลงสู่ภัย มีการติเตียนตนเองเป็นต้น เปรียบเหมือนพระอาทิตย์ไม่หยั่งลงสู่ความมืดมน.
ภิกษุมาอยู่ในป่าเป็นที่น่าบำเพ็ญตบะด้วยศีลสมบัติ เหมือนพระจันทร์งามในท้องฟ้าด้วยสมบัติคือรัศมี.