ฉบับ พระคันธสาราภิวงศ์ แปล
๕๐. เจตสิกที่ประกอบในอกุศลจิตุปบาททั้งหมด ต่างกันโดยสภาวะ แต่โดยจำนวน บางดวงก็เหมือนกัน ฉะนั้น ท่านจึงกล่าวว่า ทฺวาทส ฯเปฯ สงคหิตา ภวนฺติ (ก็รวมเป็น ๗ นัยเท่านั้นในอกุศลจิตที่เกิดขึ้น ๑๒ ดวง)
๕๑. ในที่นี้ สังคหะในอกุศลจิตมี ๗ นัยอย่างนี้ คือ เจตสิก ๑๙ ดวงในอสังขาริกจิตที่ ๑ และที่ ๒ รวม ๕ ดวง, เจตสิก ๑๘ ดวงในอสังขาริกจิตที่ ๓ และที่ ๔, เจตสิก ๒๐ ดวง ในอสังขาริกจิตที่ ๕, เจตสิก ๒๑ ดวงในสสังขาริกจิตที่ ๑ และที่ ๒ รวม ๕ ดวง, เจตสิก ๒๐ ดวงในสสังขาริกจิตที่ ๓ และที่ ๔, เจตสิก ๒๒ ดวงในสสังขาริกจิตที่ ๕, เจตสิก ๑๕ ดวงในโมหมูลจิต ๒ ฉะนั้น ท่านจึงกล่าวคาถาสรุปว่า เอคุณวีส (เจตสิก ๑๙ ดวง) เป็นต้น
๕๒. คำว่า สาธารณา คือ สัพพากุศลสาธารณเจตสิก
คำว่า สมานา คือ อัญญสมานเจตสิก
คำว่า อปเร (อัญญสมานเจตสิกอื่น) คือ อัญญสมานเจตสิกที่เหลือยกเว้นฉันทะ ปีติ และอธิโมกข์
๕๓. คำว่า หสนจิตฺเต คือ หสิตุปปาทจิต
๕๔. คำว่า โวฏฐพฺพเน คือ มโนทวาราวัชชนจิต
๕๕. คำว่า สุขสนฺตีรเณ คือ โสมนัสสันตีรณจิต
๕๖. คำว่า มโนธาตุตฺติกากเหตุปฏิสนฺธิยคุเห (มโนธาตุ ๓ และอเหตุุกปฏิสนธิคู่หนึ่ง) คือ มโนธาตุ ๓ ที่เรียกว่า ปัญจทวาราวัชชนจิต ๑ สัมปฏิจฉันจิต ๒ และอเหตุุกปฏิสนธิคู่หนึ่งที่เรียกว่า อุเบกขาสันตีรณจิต ๒