ฉบับ พระคันธสาราภิวงศ์ แปล
๘. ทุติยฌานภูมิมี ๓] คือ พรหมชั้นปริตตาภา พรหมชั้นอัปปมาณาภา และพรหมชั้นอาภัสสรา
๙. ตติยฌานภูมิมี ๓] คือ พรหมชั้นปริตตสุภา พรหมชั้นอัปปมาณสุภา และพรหมชั้นสุภกิณหา
[ฉบับญาณสุภกายนาและฉบับไทยมีชื่อว่า สุภกิณหา เนื่องจากคัมภีร์อภิธัมมัตถวิภาวนี กล่าวถึงรูปว่า สุภกิณหา แต่คัมภีร์ปริมัตถทีปนีใช้ชื่อว่า สุภกิณณหา]
๑๐. จตุตถฌานภูมิมี ๗] คือ พรหมชั้นเวหัปผลา พรหมชั้นอสัญญสัตว์ และพรหมชั้นสุทธาวาส
โดยประการดังนี้ รูปาวจรภูมิมี ๑๖ ภูมิ
๑๑. สุทธาวาสภูมิมี ๕ คือ พรหมชั้นอวิหา พรหมชั้นอตัปปา พรหมชั้นสุทัสสา พรหมชั้นสุทัสสี และพรหมชั้นอกนิฏฐา
๑๒. อรูปภูมิมี ๔ คือ อากาสานัญจายตนภูมิ วิญญาณัญจายตนภูมิ อากิญจัญญายตนภูมิ และเนวสัญญานาสัญญายตนภูมิ
๑๓. ปุถุชน พระโสดาบัน และพระสกทาคามี ย่อมไม่อุบัติในหมู่พรหมชั้นสุทธาวาสโดยประการทั้งปวง
๑๔. พระอริยเจ้าย่อมไม่ได้อุบัติในอสัญญสัตว์ภูมิและอบายภูมิ พระอริยเจ้าและผู้ที่ใช่พระอริยเจ้าย่อมอุบัติในภูมิอื่น ทั้งหมดนี้เป็นหมวด ๔ แห่งภูมิในปริเฉทนี้
๑๕. ชื่อว่าปฏิสนธิมี ๔ คือ อบายปฏิสนธิ กามสุคติปฏิสนธิ รูปาวจรปฏิสนธิ และอรูปาวจรปฏิสนธิ