ฉบับ พระคันธสาราภิวงศ์ แปล
๗. อุทุกุมาตยะ คือ ศพที่พองอืด กล่าวคือ ถึงความพองอืด
อุทุกุมาตยะ คือ ศพที่พองอืดน่าเกลียดอยู่นั่นั่นเอง คำนี้เป็นชื่อของศพที่มีลักษณะเช่นนั้น
วินีละกะ (ศพที่ขึ้นเขียว) คือ ศพที่ละสีเดิมถึงความเป็นสีเขียวอีกในเวลาเน่าแล้ว
วิปุพพกะ (ศพที่มีหนองไหลเยิ้ม) คือ ศพที่เน่าต่อมาอีก กอปรด้วยหนองไหลออกจากที่นั้นๆ
วิจฉิททกะ (ศพที่ขาดเป็นท่อน) คือ ศพที่ขาดเป็นท่อนด้วยอาวุธตัดขาดกลางตัวในสมรภูมิเป็นต้น
วิกขายิตกะ (ศพที่ถูกสัตว์แทะกิน) คือ ศพที่มีรอยถูกสุนัขบ้านหรือสุนัขป่าเป็นต้นแทะกินโดยลักษณะต่างๆ
วิกขิตตกะ (ศพเรี่ยราด) คือ ศพที่ถูกสุนัขป่าหรือสุนัขบ้านเป็นต้นฉีกทิ้งให้เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย มีอวัยวะน้อยใหญ่กระจัดกระจายในที่นั้นๆ
หตวิกขิตตกะ (ศพที่ถูกสับเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย) คือ ศพที่ถูกอาวุธฟันที่อวัยวะน้อยใหญ่ให้เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย มีอวัยวะน้อยใหญ่กระจัดกระจายในที่นั้นๆ
โลหิตกะ (ศพที่อาบไปด้วยเลือด) คือ ศพที่มีเลือดไหล
ปุพุวกะ (ศพที่มีหนอนชอนไช) คือ ศพที่เต็มไปด้วยหนอน
อัฏฐิกะ (กองกระดูก) คือ กองกระดูกทั้งหมด หรือกระดูกชิ้นหนึ่งๆ
๘. อนุสสติ คือ การระลึกเสมอไม่ขาดช่วง
พุทธานุสสติ คือ การหมั่นระลึกถึงพระพุทธคุณ
อนุสสติกัมมัฏฐานอื่นก็มีนัยเดียวกัน
พระพุทธคุณ คือ คุณธรรมมีความเป็นผู้ไกลจากกิเลส เป็นต้น