ฉบับ พระคันธสาราภิวงศ์ แปล
๒๙. เหตุมี ๖ องค์แห่งการเพ่งมี ๗ องค์แห่งมรรคมี ๑๒ อินทรีย์มี ๒๒ โดยองค์ธรรม เรากล่าวพลธรรมว่ามี ๙ กล่าวอธิบดีว่ามี ๔ และกล่าวอาหารว่ามี ๔ เช่นเดียวกัน เรากล่าวการประมวลธรรมผสมซึ่งเจือด้วยกุศลเป็นต้นว่ามี ๗
๓๐. ในหมวดธรรมฝ่ายตรัสรู้ สติปัฏฐานมี ๔ คือ กายานุปัสสนาสติปัฏฐาน เวทนานุปัสสนาสติปัฏฐาน จิตตานุปัสสนาสติปัฏฐาน และธัมมานุปัสสนาสติปัฏฐาน
๓๑. สัมมัปปธาน ๔ คือ ความเพียรเพื่อจะงดบาปอกุศลธรรมที่เกิดขึ้นแล้ว ความเพียรเพื่อห้ามบาปอกุศลธรรมที่ยังมิได้เกิดขึ้น ความเพียรเพื่อยังกุศลธรรมที่ยังมิได้เกิดขึ้นให้เกิดขึ้น และความเพียรเพื่อยังกุศลธรรมที่เกิดขึ้นแล้วให้เจริญยิ่งๆ ขึ้นไป
๓๒. อิทธิบาทมี ๔ คือ ฉันทิทธิบาท วิริยิทธิบาท จิตติทธิบาท และวิมังสิทธิบาท
๓๓. อินทรีย์ ๕ คือ สัทธินทรีย์ วิริยินทรีย์ สตินทรีย์ สมาธินทรีย์ และปัญญินทรีย์
๓๔. พละ ๕ คือ สัทธาพละ วิริยพละ สติพละ สมาธิพละ และปัญญาพละ
๓๕. โพชฌงค์ ๗ คือ สติสัมโพชฌงค์ ธัมมวิจยสัมโพชฌงค์ วิริยสัมโพชฌงค์ ปีติสัมโพชฌงค์ ปัสสัทธิสัมโพชฌงค์ สมาธิสัมโพชฌงค์ และอุเบกขาสัมโพชฌงค์
๓๖. องค์ของมรรคมี ๘ คือ สัมมาทิฏฐิ สัมมาสังกัปปะ สัมมาวาจา สัมมากัมมันตะ สัมมาอาชีวะ สัมมาวายามะ สัมมาสติ และสัมมาสมาธิ
๓๗. อนึ่ง ในหมวดนี้ ท่านเรียกสัมมาสติเพียงอย่างเดียวเท่านั้นว่า “สติปัฏฐาน”
๓๘. เช่นเดียวกันนี้ ท่านเรียกสัมมาวายามะเพียงอย่างเดียวเท่านั้นว่า “สัมมัปปธาน ๔”